maandag 16 januari 2012

Paddepoel Mercuriusstraat - Mercurius de planeet

groningen-paddepoel-mercuriusstraat
foto kennislink.nl

















De straatnamen van de wijk Paddepoel ontlenen hun naam aan het Zonnestelsel. Vandaag de planeet Mercurius waar de Mercurisstraat haar naam aan ontleent.
Mercurius, vernoemd naar de Romeinse god Mercurius,  is de minst onderzochte planeet in de
korenbeurs-mercurius
binnenste regionen van het zonnestelsel. Doordat hij zich dicht bij de zon bevindt is hij moeilijk vanaf de aarde waar te nemen en moeilijk bereikbaar door ruimtesondes.
Het meeste zijn we over de planeet Mercurius te weten gekomen komen door drie passages van de planeet door de NASA-sonde Mariner 10 in 1974 en 1975. De baan van de sonde was op berekeningen van Colombo gebaseerd. Het bleek dat Mercurius drie keer rond zijn as draait tijdens twee banen rond de zon.
Planeet uit ijzer
Tot nu toe stelt de planeet die het dichtst bij de zon draait de onderzoekers nog voor veel raadsels. Slechts ongeveer de helft van het oppervlak van Mercurius werd door Mariner 10 gefotografeerd. Uiterlijk gelijkt de planeet met zijn oppervlak vol kraters op onze maan. Maar binnenin lijkt de planeet meer overeen te stemmen met de geologisch dynamische aarde.
Mercurius heeft misschien een reusachtige ijzerkern met een diameter van naar schatting 3600 kilometer, mogelijk dus drie vierde van de diameter van de planeet die 4880 kilometer bedraagt.
Zoals de aarde heeft Mercurius een magnetisch veld. Maar het is helemaal niet duidelijk of dat een gevolg is van dynamo-achtige processen in de kern – waardoor minstens een deel van de kern vloeibaar zou moeten zijn – of wordt opgewekt door gemagnetiseerd ijzerhoudend gesteente aan het oppervlak van Mercurius.

Geen aktief vulkanisme
Het grote aantal kraters in verhouding met de oppervlakte – een maatstaf voor de ouderdom van de korst – wijst op een 4 tot 4,5 miljard jaar oud oppervlak.
De foto’s van Mariner 10 tonen geen aanwijzingen van aktief vulkanisme, platentektoniek of andere processen in het binnenste van de planeet. Er zijn ook geen sporen van erosie te zien, die zouden wijzen op wind of water. Maar ondanks de nabijheid van de zon zou er in kraters bij de polen wel waterijs kunnen voorkomen. Daar, waar er een eeuwige nacht heerst met temperaturen van 200 graden Celsius onder het vriespunt, zou er nog steeds water uit de ontstaansperiode van de planeet kunnen bestaan.
Mercurius en de aarde
Mercurius wordt als een sleutel tot de geschiedenis van ons zonnestelsel gezien. onderzoekers hopen door de binnenste planeet van ons zonnestel te bestuderen dan ook meer te weten te komen over het ontstaan van de aarde.

(bron: kennislink) Een fimpje:



Geen opmerkingen:

Een reactie posten