zondag 30 september 2012

Sigarettenpeuken een ware plaag voor het milieu

Een sigaret zonder filter heeft vijf jaar nodig om te vergaan en een sigaret met filter zeven jaar vertelde de milieumedewerker van de gemeente Groningen mij vorig jaar. Rondom onderwijsgebouwen in Groningen komen we inmiddels steeds meer verzamelbakken in de grond tegen, the droppit.
Ze lijken klein en onschuldig, maar sigarettenpeuken zijn hardnekkig zwerfvuil vol giftige stoffen. Toch schieten de overheid en de industrie niet in actie.
De Wereldgezondheidsorganisatie heeft berekend dat 80 procent van alle sigarettenpeuken in het wild belandt. Dat zijn er 4,5 biljoen per jaar. Die sigarettenfilters zijn allesbehalve biologisch afbreekbaar. Ze bestaan uit plastic, dat in de oceaan verweert tot minuscule snippertjes die in de magen van vissen, vogels en zeezoogdieren terechtkomen.

Chemische afval dat gif lekt

Maar filterstompjes zijn ook venijnige brokjes klein chemisch afval. In peuken zijn maar liefst 4.200 chemische afbraakproducten aangetroffen. Vele zijn notoir kankerverwekkend, verstoren de hormoonhuishouding of zijn anderszins ongezond. Uit onderzoek blijkt dat de peuken effectief gif lekken naar de omgeving. Dat gif kan zich ophopen in de voedselketen.
De overheid en de tabaksfabrikanten kennen het probleem. Maar toch gebeurt er weinig of niets. Een verbod op filters – die de sigaret overigens helemaal niet gezonder maken – is taboe. Bij de fabrikanten gebeuren al sinds de jaren zeventig sporadisch experimenten met biologisch afbreekbare filters.
Maar die eens zo veelbelovende alternatieven zijn allemaal afgevoerd. Waarom, willen de woordvoerders van de industrie niet kwijt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen